పట్టుదల గెలిపిస్తుంది – ఒక ప్రేరణాత్మక కథ
పల్లె వెలుపల ఉన్న చిన్న కొండపైన ఒక పురాతన కట్టడం ఉండేది. ఆ కట్టడాన్ని “విజయదుర్గా కొండ” అని పిలిచేవారు. ఎందుకంటే ఈ కొండపై ఎక్కిన వాళ్లలో చాలా మందికి జీవితంలో పెద్ద విజయాలు వచ్చాయని గ్రామస్తులు నమ్మకం. ఎవరి ప్రయత్నం, ఎవరి పట్టుదల ఎంతుంటే, ఈ కొండ అంతే పరీక్షిస్తుందని అందరూ చెబుతారు.
ఆ గ్రామంలో రఘు అనే యువకుడు ఉండేవాడు. తన జీవితాన్ని మార్చుకోవాలని, ఏదో గొప్పదాన్ని సాధించాలని అతనికి చాలా తపన. కానీ అతనికి ఉన్న పెద్ద సమస్య — తన మీద నమ్మకం లేకపోవడం. చిన్న తప్పు జరిగినా నిరుత్సాహ పడేవాడు. “నేను చేయలేను” అనే భావన అతని రోజువారి మాట.
ఒక రోజు గ్రామంలో ఉన్న పెద్ద మనిషి వృద్ధరామయ్య రఘును పిలిచి ఇలా అన్నాడు:
“రఘూ, నువ్వు ఎక్కడికి వెళ్లినా నువ్వు నువ్వు నమ్ముకోలేకపోతే ఎక్కడా ఎదగలేవు. ఒక్కసారి ఈ విజయదుర్గా కొండపైకి ఎక్కి చూడు. నీలో ఎంత శక్తి ఉందో నీకే తెలుస్తుంది.”
రఘుకు మొదట భయం వేసింది. కానీ జీవితంలో ఏదో మార్పు కావాలి అనిపించి ప్రయత్నించాలని నిర్ణయం తీసుకున్నాడు. మరుసటి రోజు ఉదయాన్నే కొండ మార్గం వైపు నడిచాడు.
కొండ మొదటి భాగం చాలా సులభంగా కనిపించింది. పిట్టల శబ్దాలు, చల్లని గాలి, పక్కగా పారే చిన్న వాగు—అన్నీ చాలా అందంగా ఉన్నాయి. “ఇంత సులభమైతే నేనూ చేయగలను” అని రఘు తనలో తాను అనుకున్నాడు.
కానీ కొంచెం దూరం వెళ్లాక మార్గం చిక్కుగా మారింది. పైకి ఎక్కే కొండ రాళ్ళు జారిపడేలా ఉన్నాయి. రఘు మొదటి సారి కాలు జారి పడిపోయాడు. చేతులకు గాయమైంది. వెంటనే అతని మనసు చెప్పింది —
“పోయేద్దాం… ఇది నా వల్ల కాదు.”
కాసేపు ఆలోచించిన తర్వాత అతను వెనక్కి తిరగబోయాడు. ఇంతలో పక్కనే ఉన్న చిన్న బాలుడు అతన్ని చూసి నవ్వుతూ అన్నాడు:
“అన్నయ్యా, నువ్వేంటి ఇక్కడే ఆగిపోయావు? నేను కూడా ఎక్కాను. గాయం అయితే మళ్లీ లేచి ఎక్కాలి గానీ, వెనక్కి వెళ్లిపోతారా?”
రఘు ఆశ్చర్యపోయాడు. తాను ప్రయత్నం మానేస్తున్నప్పుడు, చిన్న పిల్లవాడు మాత్రం హుషారుగా పైకి ఎక్కేస్తున్నాడు! అది రఘులో మళ్లీ స్పూర్తి నింపింది. ఆ గాయాన్ని పట్టించుకోకుండా మళ్లీ ఎక్కటం మొదలుపెట్టాడు.
అక్కడక్కడా కఠినమైన రాళ్లు, కోణాలు, నిటారుగా ఉన్న పైలు రఘును ఇంకా కష్టపెట్టాయి. ప్రతి దశలో అతని మనసు రెండుగా విడిపోతుంది —
ఒకటి వెళ్లిపో… ఇది నీ వల్ల కాదు అని భయపెడుతోంది.
మరొకటి కొంచెం ప్రయత్నిస్తే అవుతుంది అని ధైర్యం పెడుతోంది.
దాదాపు మధ్య వరకు వచ్చాక రఘు శరీరం అలసిపోయింది. చల్లని గాలి ఇప్పుడు అతనికి అలసటగా అనిపించింది. అక్కడ ఒక పెద్ద రాయిమీద కూర్చున్నాడు. “ఇక్కడి వరకు వచ్చాను చాలు… ఇక పైకి కాదు” అనే ఆలోచన మళ్లీ పుట్టింది.
అప్పుడే దూరంలో ఒక చిన్న చీమ గోడ మీదికి ఎక్కేందుకు ప్రయత్నిస్తున్నది కనిపించింది. అది పది సార్లు జారిపోయినా, పదకొండో సారి మళ్లీ ఎక్కేందుకు ప్రయత్నించింది. చివరకు అది గోడపైకి చేరింది.
ఆ దృశ్యం రఘు మనసుని బలంగా తాకింది.
“చీమలాంటిది కూడా ఇంత పట్టుదల చూపుతుంటే… నేను ఎందుకు ఊరుకుంటున్నాను?” అని ఆలోచించాడు.
తన జేబులో ఉన్న నీళ్లు తాగి, లోతుగా శ్వాస తీసుకుని మళ్లీ పైకి ప్రయాణం మొదలు పెట్టాడు.
కొండ చివరి భాగం అత్యంత కష్టం. గాలి బలంగా వీచుతోంది. మార్గం చాలా సన్నగా ఉంది. కానీ ఇప్పుడు రఘు ఒక్క మాట మాత్రమే అనుకుంటున్నాడు —
“పట్టుదలతో ఎక్కితేనే నేనెవరో తెలిసేది.”
దాదాపు అరగంట కష్టపడ్డాడు. చేతులు చెమటపట్టాయి. కాళ్లు కంపించాయి. కానీ ఆగలేదు. చివరకు కొండపై ఉన్న పాత కట్టదానికి చేరాడు.
అక్కడి నుండి మొత్తం గ్రామం కనిపిస్తోంది. సూర్యుడు ఉదయించే కాంతి కొండపై పడుతూ ఒక అద్భుతమైన దృశ్యాన్ని సృష్టించింది. రఘు గుండె దడపడింది. తన ప్రయత్నంతో, తన పట్టుదలతో తన జీవితంలో మొదటిసారి నిజమైన విజయం చూసాడు.
ఆ క్షణంలో అతనికి అర్థమైంది —
ఎవడు గెలుస్తాడో లేదు… ఎవడు ఆగకుండా ప్రయత్నిస్తాడో అతడే గెలుస్తాడు.
కొద్ది సేపటి తర్వాత రఘు గ్రామానికి తిరిగి వచ్చాడు. అతని కళ్లల్లో నమ్మకం మెరవడంతో అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు. వృద్ధరామయ్య చిరునవ్వుతో అన్నాడు:
“ఇప్పుడైనా నీకు తెలుసా? నువ్వు చేయగలవని?”
రఘు దృఢంగా తల ఊపాడు.
“అయ్యా… ఇప్పుడు నాకు తెలిసింది.
మనల్ని మనమే ఆపుకుంటేనే మనం ఓడిపోతాం.
ప్రయత్నం ఆపకపోతే ఏ కొండైనా చిన్నదేనయ్యా!”
ఆ రోజు నుంచి రఘు చేసిన ప్రతి పనిలో పట్టుదల పెట్టాడు. ప్రతి కష్టంలో ఆ కొండ గుర్తుకొచ్చేది. తన జీవితాన్ని మార్చింది విజయం కాదు — ఆ విజయానికి వెనుక ఉన్న పట్టుదల.
కథ మోరల్:
“పట్టుదల, నమ్మకం, ఆగకుండా చేసిన ప్రయత్నం — మనిషిని ఎక్కడి నుంచైనా ఎక్కడికైనా తీసుకెళ్తాయి.”
