పల్లవి:
అంజు… నువ్వే నా ఆయువు,
నువ్వే లేని ఒక్క క్షణం… నన్ను నేను మరిచిపోయాను…
నువ్వే పలికిన మాటల్లో… ప్రేమ కన్నీరు అయింది,
నువ్వే చూపిన చూపుల్లో… నా కలలు ఓడిపోయాయి…
---
చరణం 1:
నీ మౌనంలోనే నేను మాటలు విన్నాను,
నీ నిశ్శబ్దంలో ప్రేమ గొంతు పడ్డాను…
నువ్వే నవ్వినప్పుడు… నా లోకమే వెలిగింది,
కానీ ఆ నవ్వు ఎందుకు… నేడు నాకుండలేదు?
చరణం 2:
కలలలో నువ్వే నాకు తీరానీ తీరం,
ప్రతి దీవిలో నీ ఆశయమే శ్వాసగా మారె…
కానీ గాలి మారినదేమో… నీ జ్ఞాపకమే బంగారం,
నువ్వే లేని ఈ జీవితంలో… నీ ప్రేమే నా జీవధారం…
చరణం 3:
నా గుండె ఆగదు నీ కోసం… నీ పేరు నాడిలో మిగిలింది,
కన్నీటి రుచిలో నీ ప్రేమ తాకిన ప్రతి క్షణం నిలిచింది,
నువ్వే వెళ్లిపోయినా… నిను నన్ను విడదీయలేను,
నువ్వే నా లోకం… నువ్వే నా జీవం…నువ్వే నా తుది శ్వాస…
---
పల్లవి (పునరావృతి):
అంజు…నువ్వే నా ఆయువు,
నా ప్రతి కన్నీటిలో నువ్వే లేచావు…
ప్రేమే ఇచ్చిన నీవు… వేదనగా మిగిలావు,
కానీ ఇప్ప
టికీ నా మనసులోన నువ్వే నా సత్యం…
